“`html
علائم دیسک کمر چیست؟
بدن ما ممکن است در هر قسمتی از ستون فقرات، از گردن تا کمر، دچار خروج دیسک یا ضعیف شدن آن شود که به این مشکل «دیسک کمر» میگوییم. ضعف دیسک در ناحیه پایینی کمر، معمولاً رایجترین نوع این مشکل است.
ستون فقرات ما شامل یک شبکه پیچیده از اعصاب و رگهای خونی است و دیسک کمر میتواند فشار زیادی به این اعصاب و عضلات اطراف وارد کند.
دیسک کمر معمولاً با علائم زیر همراه است:
- درد و بیحسی، عموماً در یک سمت بدن.
- دردی که به دست یا پا هم میزند.
- دردی که در شبها یا با انجام بعضی حرکات بدتر میشود.
- دردی که بعد از نشستن یا بلند شدن بیشتر میشود.
- دردی که بعد از پیادهرویهای کوتاه بروز پیدا میکند.
- ضعف عضلانی غیرقابل توصیف.
- سوزش، درد یا حس مورمور در نواحی آسیبدیده.
- میزان درد در افراد ممکن است متفاوت باشد. اگر علائم دیسک کمر شما با بیحسی یا حس مورمور همراه بود، ضروری است که به پزشک مراجعه کنید چون ممکن است بر کنترل عضلات شما تأثیر بگذارد.
عوامل ایجاد دیسک کمر چیست؟
- بلند کردن اجسام سنگین فشار زیادی به ستون فقرات و کمر وارد میکند.
- زمانی که حلقه بیرونی دیسک ضعیف یا پاره میشود، به بخش داخلی اجازه میدهد که مایع آن خارج شود و منجر به دیسک کمر میشود. این مشکل ممکن است با افزایش سن یا به دلیل انجام مداوم برخی حرکات خاص ایجاد شود.
- چرخش ناگهانی بدن هنگام بلند کردن اجسام سنگین میتواند باعث بیرونزدگی دیسک شود.
- افرادی که مشاغل سخت دارند یا به جابهجایی اجسام سنگین مشغول هستند، بیشتر در معرض خطر دیسک کمر هستند.
- افراد چاق بیشتر در معرض این مشکل هستند زیرا دیسک باید وزن اضافی بدن آنها را هم تحمل کند. عضلات ضعیف و سبک زندگی بیتحرک نیز میتوانند خطر ابتلا به دیسک کمر را افزایش دهند.
- با افزایش سن، احتمال ابتلا به دیسک کمر بیشتر میشود زیرا دیسک مایع محافظ خود را از دست میدهد و ممکن است به راحتی جابهجا شود. این موضوع در مردان شایعتر است.
روشهای تشخیص دیسک کمر
در معاینات ابتدایی، پزشک با انجام چند آزمایش فیزیکی سعی میکند منبع درد و ناراحتی شما را شناسایی کند. او بررسی میکند که اعصاب و عضلات چگونه عمل میکنند و با انجام تستهایی محل درد مشخص میشود. همچنین سوابق پزشکی شما در شناخت مشکل مؤثر است.
انواع روشهای تصویربرداری پزشکی هم میتواند به مشخص شدن محل درد و ناحیه آسیبدیده کمک کند.
- اشعه X؛
- سی تی اسکن؛
- اسکن MRI؛
- دیسکوگرام (discogram) (تزریق مایع به محل درد و ثبت پاسخهای آن).
این نوع تصویربرداریها به پزشک در تشخیص نوع آسیبدیدگی کمک خواهند کرد و او میتواند بر اساس نتایج این آزمایشها، مشکل شما را شناسایی کند.
عوارض ابتلا به دیسک کمر
- اگر دیسک کمر حاد درمان نشود، ممکن است عصبهای فرد آسیب دائمی ببینند. در موارد نادر، دیسک کمر میتواند منجر به قطع حس در قسمتهای پایین پا و کمر شود و فرد ممکن است کنترل ادرار یا مدفوع خود را از دست بدهد.
- یكی دیگر از عوارض دیسک کمر، بیحسی نواحی خاص است. در این حالت دیسک فشاری به اعصاب وارد میکند و فرد بین رانها، پشت پا و اطراف مقعد حس ندارد.
- همانطور که علائم دیسک کمر میتوانند بهبود یابند، ممکن است بدتر هم شوند؛ بنابراین بهتر است به بهبود وضعیت خود توجه ویژهای داشته باشید.
“““html
است چنانچه در فعالیتهای روزانهی خود دچار مشکل هستید، حتما در کوتاهترین زمان به پزشک مراجعه کنید.
درمان دیسک کمر
- درمان دیسک کمر شامل روشهایی است که میتواند از کنار آمدن و سازگاری با درد تا انجام جراحی دیسک کمر متفاوت باشد. این روشها به میزان ناراحتی فرد و شدت مشکل دیسک بستگی دارد.
- بسیاری از افراد با انجام تمرینات ورزشی منظم و تقویت عضلات ناحیهی کمر و پشت خود، میتوانند درد ناشی از دیسک کمر را کاهش دهند. فیزیوتراپیست ها نیز میتوانند به انجام تمرینات مناسب کمک کنند.
- استفاده از داروهای مسکن، پرهیز از بلند کردن اجسام سنگین و اجتناب از حرکات دردناک نیز میتوانند به بهبود وضعیت کمک کنند.
- اگرچه استراحت و عدم حرکت ممکن است به نظر مفید بیاید، اما در واقع میتواند باعث ضعف عضلات و سفت شدن مفاصل شود. بنابراین، بهتر است فعالیتهای سبک مانند پیادهروی را در برنامهی روزانهتان بگنجانید.
- اگر درد دیسک کمر به قدری شدید باشد که این روشها اثر نداشته باشند، پزشک ممکن است داروهای قویتری تجویز کند.
- داروهای شلکنندهی عضلانی برای کاهش اسپاسم و گرفتگی عضلات
- مسکنهای حاوی مخدر برای تسکین درد
- داروهای مسکن اعصاب مانند گاباپنتین (gabapentin) یا دولوکستین (duloxetine)
اگر بعد از ۶ هفته درمانها موثر واقع نشود، پزشک ممکن است جراحی را پیشنهاد دهد. در این جراحی، قسمت آسیبدیده دیسک با روشی که به کل دیسک آسیبی نمیزند، حذف میشود که به این روش میکرودیسککتومی (microdiscectomy) گفته میشود.
در بعضی موارد، دیسک آسیبدیده ممکن است با یک مدل مصنوعی یا پروتز تعویض شود. همچنین ممکن است دیسک بهطور کامل برداشته شده و مهرهها به یکدیگر متصل شوند. غالبا این نوع جراحی با لامینکتومی (برداشتن لامینای مهره و گشاد کردن کانال نخاعی) برای تقویت ستون فقرات همراه است.
خبر خوب این است که بدن اکثر افرادی که با مشکل دیسک کمر مواجه هستند، به درمانهایی که شامل سازگاری با مشکل و اصلاح فعالیتهای روزانه و تمرینات فیزیوتراپی است، پاسخ خوبی میدهد و بعد از ۶ هفته درد و ناراحتی به طور تدریجی کاهش مییابد یا برطرف میشود.
چگونه به دیسک کمر مبتلا نشویم؟
عموماً نمیتوان از ابتلا به دیسک کمر جلوگیری کرد، اما میتوان با رعایت چند نکته احتمال ابتلا به آن را کاهش داد:
- هنگام بلند کردن اشیاء از زمین، بهتر است خم شوید و زانو بزنید و شیء را با قدرت زانو و نه کمر بلند کنید؛
- سعی کنید وزن خود را در حد معقول و متعادل نگهدارید؛
- برای مدت طولانی در حالت نشسته نمانید و هر از گاهی بلند شوید و چند حرکت کششی انجام دهید و سپس دوباره بنشینید و به کارتان ادامه دهید؛
- با انجام تمرینات ورزشی، عضلات کمر، پشت، پا و شکم را تقویت کنید.
همچنین بخوانید:
سایت رضیم
“`
